Saya dari blog Jutawanpena mengucapkan Selamat Hari Raya Aidilfitri, Maaf Zahir dan Batin!!
Tuesday, 6 August 2013
Saturday, 3 August 2013
Peluang Menjadi Penulis Sepenuh Masa dan Sambilan
Ramai orang keliru tentang kerja sebenar seseorang penulis. Ada yang menganggap kerja menulis ni ada pejabat penerbitan. Maksudnya seorang penulis keluar setiap hari pergi pejabat dan menulis di sana. Kemudian pukul 5 petang balik rumah.
Kerja menulis tidak sebegitu, 99 % kerja menulis di lakukan di rumah atau di mana sahaja yang penulis itu berasa selesa. Di pejabat penerbitan, tiada penulis melepak di situ. Di situ hanya ada pengurus, editor, pelukis grafik, pegawai pemasaran, kerani pentadbiran, pembantu stor, drebar lori dan sebagainya. Penulis hanya ke sana untuk ambil cek royalti, mesyuarat atau apa-apa urusan yang diperlukan oleh penerbit.
Semua orang layak menjadi penulis. Ia hanya berkaitan idea. Sesiapa yang mempunyai idea menarik, luar biasa dan lain dari yang lain maka keuntungan akan menyebelahinya.
Menulis juga bukan bermaksud minta kerja di pejabat penerbitan. Tiada penulis yang meminta kerja dan tiada syarikat penerbitan yang boleh beri jawatan kosong. Jawatan kosong dalam dunia penulisan ialah 'idea bernas'.
Misalnya, sebuah syarikat penerbitan terkenal mempunyai 20 orang penulis terkenal. Kesemuanya ada nama dan mempunyai pelbagai gelaran sosial seperti Prof, Dr, Datuk, Datuk Seri dan sebagainya. Kesemua 20 orang itu juga sentiasa muncul di kaca-kaca televisyen. Buku-buku mereka juga bestseller.
Kemudian datang seorang penulis baru yang tidak dikenali, hanya pendidikan SPM membawa manuskrip buku setebal 200 muka surat. Penulis baru itu meminta bukunya diterbitkan. Selepas pengurus atau editor syarikat membaca manuskrip itu, mereka yakin buku itu boleh laku. Mereka cuba menerbitkannya. Akhirnya buku itu laku di pasaran menandingi buku 20 orang penulis terkenal syarikat itu.
Itulah hakikat sebenar dunia penulisan. Pangkat dan jawatan dalam sosial tidak menjamin buku itu menarik dibaca. Yang penting adalah idea dan gaya penulisan. Itulah yang dicari oleh penerbit-penerbit besar. Penerbit mengutamakan keuntungan, jika hanya glamour tetapi buku tidak laku, ia merugikan syarikat.
Maka disebabkan itu jugalah ramai penulis-penulis terkenal memilih untuk menubuhkan syarikat sendiri setelah sekian lama mencipta nama dan bernaung di bawah penerbit besar.
Oleh itu, kerja menulis adalah terbuka kepada sesiapa sahaja. Anda boleh lakukannya secara sambilan atau sepenuh masa. Maksud sepenuh masa adalah anda hanya menulis tanpa henti. Kemungkinan anda menghasilkan satu buku setiap 2 bulan.
Kerja menulis tidak sebegitu, 99 % kerja menulis di lakukan di rumah atau di mana sahaja yang penulis itu berasa selesa. Di pejabat penerbitan, tiada penulis melepak di situ. Di situ hanya ada pengurus, editor, pelukis grafik, pegawai pemasaran, kerani pentadbiran, pembantu stor, drebar lori dan sebagainya. Penulis hanya ke sana untuk ambil cek royalti, mesyuarat atau apa-apa urusan yang diperlukan oleh penerbit.
Semua orang layak menjadi penulis. Ia hanya berkaitan idea. Sesiapa yang mempunyai idea menarik, luar biasa dan lain dari yang lain maka keuntungan akan menyebelahinya.
Menulis juga bukan bermaksud minta kerja di pejabat penerbitan. Tiada penulis yang meminta kerja dan tiada syarikat penerbitan yang boleh beri jawatan kosong. Jawatan kosong dalam dunia penulisan ialah 'idea bernas'.
Misalnya, sebuah syarikat penerbitan terkenal mempunyai 20 orang penulis terkenal. Kesemuanya ada nama dan mempunyai pelbagai gelaran sosial seperti Prof, Dr, Datuk, Datuk Seri dan sebagainya. Kesemua 20 orang itu juga sentiasa muncul di kaca-kaca televisyen. Buku-buku mereka juga bestseller.
Kemudian datang seorang penulis baru yang tidak dikenali, hanya pendidikan SPM membawa manuskrip buku setebal 200 muka surat. Penulis baru itu meminta bukunya diterbitkan. Selepas pengurus atau editor syarikat membaca manuskrip itu, mereka yakin buku itu boleh laku. Mereka cuba menerbitkannya. Akhirnya buku itu laku di pasaran menandingi buku 20 orang penulis terkenal syarikat itu.
Itulah hakikat sebenar dunia penulisan. Pangkat dan jawatan dalam sosial tidak menjamin buku itu menarik dibaca. Yang penting adalah idea dan gaya penulisan. Itulah yang dicari oleh penerbit-penerbit besar. Penerbit mengutamakan keuntungan, jika hanya glamour tetapi buku tidak laku, ia merugikan syarikat.
Maka disebabkan itu jugalah ramai penulis-penulis terkenal memilih untuk menubuhkan syarikat sendiri setelah sekian lama mencipta nama dan bernaung di bawah penerbit besar.
Oleh itu, kerja menulis adalah terbuka kepada sesiapa sahaja. Anda boleh lakukannya secara sambilan atau sepenuh masa. Maksud sepenuh masa adalah anda hanya menulis tanpa henti. Kemungkinan anda menghasilkan satu buku setiap 2 bulan.
Sunday, 14 July 2013
Senarai Bestseller MPH (1-14 Julai 2013)
| ID produk | : | 9789670246222 |
| Format | : | Kulit Nipis |
| Penerbit | : | Karya Seni |
| Kategori (utama) | : | Novel |
| Kategori (sub) | : | Cinta |
| Harga | : | RM 22.00* |
2. Sebenarnya Saya Isteri Dia - Zura Asyfar
| ID produk | : | 9789670246178 |
| Format | : | Kulit Nipis |
| Penerbit | : | Karya Seni |
| Kategori (utama) | : | Novel |
| Kategori (sub) | : | Cinta |
| Harga | : | RM 30.00* |
3. Cintaku Bukan Murah - Aleya Aneesa
| ID produk | : | 9789831248805 |
| Format | : | Kulit Nipis |
| Penerbit | : | Alaf 21 |
| Tarikh terbitan | : | 01-JUL-2013 |
| Kategori (utama) | : | Novel |
| Kategori (sub) | : | Cinta |
| Harga | : | RM 26.00* |
4. Curi-Curi Cinta - Siti Rosmizah
| ID produk | : | 9789675822124 |
| Format | : | Kulit Nipis |
| Penerbit | : | SR ONE Sdn Bhd (Penerbit Sendiri) |
| Tarikh terbitan | : | 15-MAY-2013 |
| Kategori (utama) | : | Novel |
| Kategori (sub) | : | Cinta |
| Harga | : | RM 37.90* |
5. Pengantin Ekspress - Pitria Abdullah
| ID produk | : | 9789670535074 |
| Format | : | Kulit Nipis |
| Penerbit Tarikh terbitan | : : | Alaf 21 31-MAR-2013 |
| Kategori (utama) | : | Novel |
| Kategori (sub) | : | Cinta |
| Harga | : | RM 19.90* |
Bahaya Tusyen Kepada Pelajar
Hari ni kita bicara bab tusyen pulak.
Sebagai bekas guru, pernah menjawat jawatan ketua panitia, ketua bidang, penolong kanan dan pemangku pengetua di sekolah menengah, sepanjang pengalaman saya mentadbir saya mendapati tusyen lebih membawa kepada keburukan kepada kebaikan.
Tusyen sekarang sudah menjadi addict dikalangan ibu bapa. Bagi mereka jika anak nak berjaya perlu pergi tusyen. Maka dihantarlah anak siang malam ke pusat tusyen.
Bagi guru, tusyen tiada apa2 makna bagi mereka. Kecuali bagi guru yang ambil part time buat tusyen. Itulah lubuk duit untuk mereka. Tusyen merupakan parti time yg dibenarkan oleh kementerian melalui pekeliling rasmi. Tetapi dengan syarat mesti maklumkan jadual dan kos yang dikenakan kepada ketua jabatan atau JPN negeri masing-masing.
Apakah keburukan kepada pelajar?
Pelajar yang biasa bertusyen dari sekolah rendah hingga menengah akan mengalami satu penyakit khusus, iaitu 'Suapan Maklumat'. Maksudnya pelajar yang bertusyen dan lulus cemerlang peperiksaan setelah bertusyen akan menganggap tusyen punca kepada kejayaannya.
Penyakit 'Suapan Maklumat' ini bermaksud pelajar sentiasa disuap maklumat tanpa mereka sendiri berusaha mencarinya. Jika mereka menghadapi masalah soalan peperiksaan di sekolah, maka guru tusyen akan menjadi penyelesai masalah.
Kesan dari penyakit ini ialah bila pelajar terbabit masuk ke IPT.
Di IPT, tiada tusyen disediakan hanya kelas tutorial. Itupun mungkin ikut subjek tertentu sahaja biasanya yang melibatkan kuantitatif seperti perakaunan, statistik, matematik pengurusan dan seumpamanya.
Apabila pelajar terbabit sudah terbiasa dengan tusyen, maka mereka menganggap 'life' di IPT juga seperti sekolah mereka. Ada tusyen, ada jadual tetap, boleh keluar ke kantin sekali, boleh study sekali dengan kawan2. Tetapi rupa-rupanya sangat berbeza.
Bila berbeza, pelajar2 yg biasa bertusyen ini mengambil 'culture shock'. Begitu juga dengan pelajar lepasan Matrikulasi, majoriti mengalami masalah yg sama.
Pelajar2 yg biasa bertusyen di sekolah juga mengalami tekanan bila masuk IPT apabila mendapati tingkahlaku pensyarah2 tidak seperti guru-guru mereka. Kebanyakan pensyarah tidak mudah didekati seperti guru2 sekolah yg sedia menunggu melayan pelajar di bilik guru.
Di IPT, pensyarah ada bilik mereka sendiri, jadi mereka ada 'privacy' dan ego tersendiri. Jadi pelajar kenalah ikut rentak pensyarah. Kebanyakan pensyarah sgt sibuk kerana nak menyiapkan pelbagai kajian kes, soal selidik dan buku. Jadi mereka tak suka pelajar ganggu mereka terlalu kerap, dan mereka juga tak suka kepada yg kuat membodek.
Akibatnya pelajar yg mengalami penyakit 'suapan maklumat' (mungkin anak2 murid kita) mengalami masalah 'kemurungan yg melampau. Mereka menjadi 'pendiam' di IPT walaupun aktif di sekolah. Baru mereka sedar bahawa di sekolah, pelajar yg kerap dpt cemerlang dlm exam sentiasa dilayan baik oleh guru dan sekolah tetapi bila masuk IPT, semua pelajar dilayan sama rata saja, tak kiralah pelajar tu pelajar terbaik dari sekolah paling terbaik di Malaysia sekali pun.
Berikut kesan-kesan dari tusyen:
Sebagai bekas guru, pernah menjawat jawatan ketua panitia, ketua bidang, penolong kanan dan pemangku pengetua di sekolah menengah, sepanjang pengalaman saya mentadbir saya mendapati tusyen lebih membawa kepada keburukan kepada kebaikan.
Tusyen sekarang sudah menjadi addict dikalangan ibu bapa. Bagi mereka jika anak nak berjaya perlu pergi tusyen. Maka dihantarlah anak siang malam ke pusat tusyen.
Bagi guru, tusyen tiada apa2 makna bagi mereka. Kecuali bagi guru yang ambil part time buat tusyen. Itulah lubuk duit untuk mereka. Tusyen merupakan parti time yg dibenarkan oleh kementerian melalui pekeliling rasmi. Tetapi dengan syarat mesti maklumkan jadual dan kos yang dikenakan kepada ketua jabatan atau JPN negeri masing-masing.
Apakah keburukan kepada pelajar?
Pelajar yang biasa bertusyen dari sekolah rendah hingga menengah akan mengalami satu penyakit khusus, iaitu 'Suapan Maklumat'. Maksudnya pelajar yang bertusyen dan lulus cemerlang peperiksaan setelah bertusyen akan menganggap tusyen punca kepada kejayaannya.
Penyakit 'Suapan Maklumat' ini bermaksud pelajar sentiasa disuap maklumat tanpa mereka sendiri berusaha mencarinya. Jika mereka menghadapi masalah soalan peperiksaan di sekolah, maka guru tusyen akan menjadi penyelesai masalah.
Kesan dari penyakit ini ialah bila pelajar terbabit masuk ke IPT.
Di IPT, tiada tusyen disediakan hanya kelas tutorial. Itupun mungkin ikut subjek tertentu sahaja biasanya yang melibatkan kuantitatif seperti perakaunan, statistik, matematik pengurusan dan seumpamanya.
Apabila pelajar terbabit sudah terbiasa dengan tusyen, maka mereka menganggap 'life' di IPT juga seperti sekolah mereka. Ada tusyen, ada jadual tetap, boleh keluar ke kantin sekali, boleh study sekali dengan kawan2. Tetapi rupa-rupanya sangat berbeza.
Bila berbeza, pelajar2 yg biasa bertusyen ini mengambil 'culture shock'. Begitu juga dengan pelajar lepasan Matrikulasi, majoriti mengalami masalah yg sama.
Pelajar2 yg biasa bertusyen di sekolah juga mengalami tekanan bila masuk IPT apabila mendapati tingkahlaku pensyarah2 tidak seperti guru-guru mereka. Kebanyakan pensyarah tidak mudah didekati seperti guru2 sekolah yg sedia menunggu melayan pelajar di bilik guru.
Di IPT, pensyarah ada bilik mereka sendiri, jadi mereka ada 'privacy' dan ego tersendiri. Jadi pelajar kenalah ikut rentak pensyarah. Kebanyakan pensyarah sgt sibuk kerana nak menyiapkan pelbagai kajian kes, soal selidik dan buku. Jadi mereka tak suka pelajar ganggu mereka terlalu kerap, dan mereka juga tak suka kepada yg kuat membodek.
Akibatnya pelajar yg mengalami penyakit 'suapan maklumat' (mungkin anak2 murid kita) mengalami masalah 'kemurungan yg melampau. Mereka menjadi 'pendiam' di IPT walaupun aktif di sekolah. Baru mereka sedar bahawa di sekolah, pelajar yg kerap dpt cemerlang dlm exam sentiasa dilayan baik oleh guru dan sekolah tetapi bila masuk IPT, semua pelajar dilayan sama rata saja, tak kiralah pelajar tu pelajar terbaik dari sekolah paling terbaik di Malaysia sekali pun.
Berikut kesan-kesan dari tusyen:
- Pelajar tidak yakin kepada guru yg mengajar di sekolah.
- Pelajar tak beri perhatian dalam kelas dan menganggap jika terlepas topik di sekolah ,topik itu boleh dicover semula dgn tusyen.
- Pelajar memandang rendah guru yg mengajar di sekolah - sedangkan pelajar tak tahu guru itu jugalah yang mengajar tusyen, mungkin di daerah lain.
- Pelajar menganggap guru tusyen berbeza dengan guru sekolah.
- Tempat tusyen adalah port terbaik untuk dating dan berkenalan dengan lelaki dan perempuan dari sekolah lain.
Semasa bertugas, saya sentiasa memperingati pelajar2 saya agar hal-hal ini. Saya berterus terang kepada mereka bahawa mereka jgn terlalu mengharap mereka dilayan seperti 'artis' jika berada di IPT.
Saya memberitahu, pelajar yang mendapat 15A dalam SPM, jika masuk IPT akan duduk sebilik dengan pelajar yg mendapat 6A dlm SPM. Tiada hak eksklusif diberikan.
Saya menyedari tentang penyakit ini apabila ada pelajar2 saya yg cemerlang bila masuk IPT menjadi pendiam dan murung. Mereka menghubungi saya sendiri sehinggalah sekarang.
Sunday, 7 July 2013
Ramai Yang Kecewa Bila Jadi Guru Kerajaan
(gambar hiasan)
Kekecewaan ini tidak berlaku kepada yang betul2 minat menjadi guru tetapi berlaku kepada individu yang dari bidang bukan pendidikan yg terjun ke dunia pendidikan. Almaklumlah sekarang ni banyak lubang boleh masuk utk jadi guru seperti KPLI, Serapan terbuka dan panggilan terbuka dari PPD.
Ramai siswazah skrg berebut-rebut nak jd guru. Mereka kata keja senang dan mudah dpt bonus. Jadi berbondong-bondonglah masuk KPLI. Kebanyakan mitos yg berlegar dikalangan siswazah bukan bidang pendidikan tentang kerja guru ialah:
#Mitos 1 : Kerja senang, ajar budak-budak saja.
Lepas masuk jd guru, baru tahu rupa2nya nak ajar budak bukannya senang. Ada yg degil, ada yg suka berdendam dan ada yg kuat mengadu kat mak bapak. Kerja guru yg selama 100 hari tu blh terpadam begitu saja apabila ada ibu bapa yg datang menyerang tanpa sebab. Byk guru kecewa bila hadapi perkara mcam ni. Jd ramailah yg mengadu kat Tuan Hj Facebook, itu ini begitu begini.
Ada setengah budak malas nak dtg sekolah. Jd tugas gurulah nak kena pegi rumah budak tu. Bayangkan kalau cikgu kelas tu tengah mengandung 7 bulan. Terpaksa la menapak ke rumah budak utk cari sebab. Kalau tidak PPD akan salah kan guru kelas.
#Mitos 2: Balik awal, cuti sekolah panjang dan boleh bercuti sama dengan pelajar.
Tidak ada sekolah yg balik awal dlm Malaysia ni kecualilah kalau sanggup pergi mengajar sekolah orang asal. Banyak siswazah tak tau, guru bukannya boleh balik awal lepas sekolah. Sesetengahnya ada aktiviti persatuan, latihan rumah sukan, kelas tambahan dan sebagainya.
Jd perkara ini menjadi bebanan kepada siswazah bukan bidang pendidikan yg masuk melalui KPLI. Mereka akan tertekan kerana jangkaan mereka tak tepat. Tambahan kalau Pengetua atau Guru Besar tu perempuan garang macam Mak Si Sabariah dlm Ibu Mertuaku, habislah cikgu tu. Pukul 4 le jawabnya kena balik.
Setengah guru bila cuti sekolah tak macam cuti jugak. Ada yg kena pi kursus sana sini. Bagi sekolah asrama penuh, budak2 pula jenis rajin. Jd masa nilah nak buat rombongan sana sini, jadi cikgu diwajibkan ikut, suka atau tidak, mesti ikut.
Kalau cuti panajng hujung tahun, kebanyakan guru akan mengelak dari jadi Pengawas Peperiksaan SPM, STPM dan STAM. Masa cuti, guru2 ni yg dilantik kena hadiri taklimat, mengawal kelas peperiksaan dan sebagainya. Jadi mana2 guru yg dah plan nak cuti balik kampung terpaksa batal.
(gambar hiasan)
#Mitos 3: Hanya duduk dalam kelas atau dalam sekolah saja, tak perlu bergerak out-station.
Ramai kata jd guru duduk dlm kelas saja. Kerja senang. Sebenarnya, kalau tengah duduk tu tiba2 nazir datang jengok kepala kat pintu, mau melompat cikgu tu. Kalau tengah sarat mengandung, mgkin blh 'deliver' terus tanpa bius.
Nazir yg jengok pula jenis ada misai taring dan suka mengomel. Memang menyusahkan. Semasa sy jadi pemangku Pengetua di sebuah sekolah menengah, ada sorang cikgu tu tak sangka nazir datang nak duduk dlm kelas dia. Mujurlah cikgu tu bekas Guru Cemerlang, jd taklah gelabah sgt. Tp lepas nazir balik, terketar-ketar cikgu tu marah saya sbb tak bagitau.
Saya pun jawab begini, "Datanglah sape pun, bukannya gaji awak nak kena potong."
Bila dengar jawapan tu, guru tadi agak lega skit. Mgkin dia baru sedar kot.
#Mitos 4: Senang naik pangkat (naik DG) kalau bertapa lama.
Kenaikan gaji adalah perkara yg paling kedekut dlm sejarah kerajaan Malaysia. Jd pilihan yg ada ialah guru mengejar DG. Dari DG41 ke DG44, DG48, DG52 hingga DiGi 016. Nak naikkan DG di Malaysia ni senang saja, rapatkan diri dengan pengetua, buat2 rajin dan pastikan penilaian prestasi lebih dari 86 markah.
Alhamdulillah, sepanjang menjadi pemangku Pengetua sy tidak pernah memberi markah kurang dari 86 kpd semua guru. Tp ada sorang guru tu saya terpaksa beri 79 markah sebab ada kes malas yg melampaui batas. Dah tu datang sekolah seminggu 3 kali je. Itu memang tak blh diterima akal. Nasib baik tak masuk surat khabar. Cuma saya kecewa skit, guru tersebut langsung tak rasa bersalah. Sy minta JPN menukarnya ke sekolah lain. Akhirnya ditukar.
#Mitos 5: Kerja guru takde due-date macam kerja engineer yg kena kejar periode project.
Ini mitos yg berlaku dikalangan sisawazah kejuruteraan yg kerja kilang kemudian memohon nak menjadi guru. Bila masuk jd guru, baru mereka tau, assignment yg diterima guru lebih besar dari projek nak buat KLCC. Bayangkan seorang guru dipaksa memastikan semua pelajarnya lulus dlm SPM walaupun ada yg tak pernah lulus dan memang tak pernah datang sekolah.
Konsep keguruan di Malaysia pelik skit. Jika pelajar itu tak lulus atau tak meningkat grednya maka ia 100 % salah guru. Jika pelajar itu tak pernah baca buku utk exam dan tidak lulus exam, ia juga salah guru. Maka sebab itulah banyak kes JPN terima guru memberi jawapan kepada pelajar dlm peperiksaan Pertengahan Tahun dan Akhir Tahun.
Hakikat sebenar di Malaysia ialah kerja guru lah yg paling susah. Susah sebab kerjanya perlu dibawa balik ke rumah. Susah sebab nak ajar 'manusia'. Manusia pulak ada pelbagai ragam.
Bukan senang nak ajar budak
- Walaupun ajar budak-budak tetapi bukan semua budak boleh diajar. Ada yg sangat biadap. Ada setengah budak sangat manja. Suka mengadu kepada mak bapak. Mak bapak pula sanggup ke sekolah memarahi guru tanpa tahu sebab sebenar.
Tugas Warden dan Pengawas Peperiksaan
- Bagi golongan guru, jawatan yang sentiasa dielak dan terpaksa pengetua sekolah mencabut nombor giliran ialah Warden dan Pengawas Peperiksaan. Bertugas sebagai Warden kena berhati-hati 24 jam. Sesetengah sekolah ada kes rasukan dan histeria. Kalau jin tu datang kacau pukul 4 pagi, teruklah cikgu tu. Silap haribulan cikgu kena deal dengan jin suruh ganggu waktu siang saja, senang nak tidur.
- Pengawas Peperiksaan pula ialah jawatan menjaga peperiksaan awam UPSR, PMR, SPM, STPM atau STAM.
- Dalam banyak2 exam, exam SPM dan STPM yg ramai cikgu taknak jaga sebabnya ia berlaku pada waktu cuti sekolah. Jadi pengetua terpaksa buat undi giliran untuk setiap guru.
Saturday, 29 June 2013
Berbisnes Ketika Di Universiti
Saya berniaga sejak kecil lagi. Ibu bapa saya bukan orang berniaga. Mereka lebih suka anak2 bekerja kerajaan kerana ada pencen. Tambahan bapa saya adalah pegawai tinggi kerajaan.
Ketika masih belajar di universiti, saya gemar berbisnes. Kecil-kecilan sahaja. Loan PTPTN yang pertama saya dapat saya beli komputer berserta printer dan scanner. Sedangkan ramai kawan2 lain tak membeli komputer, bagi mereka komputer di makmal (LAB) sudah ada. Tak pun pinjam kawan punya.
Bila dapat komputer, saya pun jalankan bisnes 'Printing Service'. Sebenarnya printing yang saya maksudkan tu ialah mencetak kerja-kerja assignment. Bagi sape-sape yang pernah belajar kat IPT, mesti tau betapa banyaknya assignment nak kena buat, tambahan pulak budak fakulti Sejarah dan Pengurusan Perniagaan.
Bilik saya sentiasa ada orang nak mencetak assignment. Saya caj 20 sen utk sehelai (hitam putih) dan 50 sen untuk cetakan warna.
Bila masuk semester 3 dan 4, makin ramai dah beli komputer dan printer. Jadi bisnes tak berapa jalan. Masa tu plak harga komputer makin menurun dan banyak pakej di tawarkan.
Jadi saya pun ubah corak bisnes. Saya beli satu software yang menjalankan operasi OCR. Iaitu perisian yang mampu convert teks-teks yang telah di scan masuk ke dalam MS Word. Jadi program tu ramai tak tahu guna.
Jadi bisnes saya kembali memuncak. Bayangkan buku yang diphotostat tu boleh di convert masuk dalam Words, tak perlu nak taip langsung, just edit saja. Paling banyak assignment yang saya pernah convert ialah assignment bahasa Inggeris.
Jadi, ketika semester 5, 6 dan 7, saya sudah mempunyai kereta Isawara dan sebuah motosikal. Saya mampu bayar kedua-duanya hanya dengan bisnes tersebut. Sebenarnya kereta tu abang saya yg punya tapi saya bayar bulan2. Kira menjadi jugak bisnes masa tu.
Ketika masih belajar di universiti, saya gemar berbisnes. Kecil-kecilan sahaja. Loan PTPTN yang pertama saya dapat saya beli komputer berserta printer dan scanner. Sedangkan ramai kawan2 lain tak membeli komputer, bagi mereka komputer di makmal (LAB) sudah ada. Tak pun pinjam kawan punya.
Bila dapat komputer, saya pun jalankan bisnes 'Printing Service'. Sebenarnya printing yang saya maksudkan tu ialah mencetak kerja-kerja assignment. Bagi sape-sape yang pernah belajar kat IPT, mesti tau betapa banyaknya assignment nak kena buat, tambahan pulak budak fakulti Sejarah dan Pengurusan Perniagaan.
Bilik saya sentiasa ada orang nak mencetak assignment. Saya caj 20 sen utk sehelai (hitam putih) dan 50 sen untuk cetakan warna.
Bila masuk semester 3 dan 4, makin ramai dah beli komputer dan printer. Jadi bisnes tak berapa jalan. Masa tu plak harga komputer makin menurun dan banyak pakej di tawarkan.
Jadi saya pun ubah corak bisnes. Saya beli satu software yang menjalankan operasi OCR. Iaitu perisian yang mampu convert teks-teks yang telah di scan masuk ke dalam MS Word. Jadi program tu ramai tak tahu guna.
Jadi bisnes saya kembali memuncak. Bayangkan buku yang diphotostat tu boleh di convert masuk dalam Words, tak perlu nak taip langsung, just edit saja. Paling banyak assignment yang saya pernah convert ialah assignment bahasa Inggeris.
Jadi, ketika semester 5, 6 dan 7, saya sudah mempunyai kereta Isawara dan sebuah motosikal. Saya mampu bayar kedua-duanya hanya dengan bisnes tersebut. Sebenarnya kereta tu abang saya yg punya tapi saya bayar bulan2. Kira menjadi jugak bisnes masa tu.
Monday, 24 June 2013
Heart Rate Monitor POLAR CS100
Baru2 ni disebabkan desakan nak meningkatkan stamina kesihatan, terpaksalah cari heart rate monitor. Cari punya cari jumpa di kedai KSH Cycle. Itu sj yang paling murah.
Yang saya beli ni untuk dipasang pd basikal. Kalau jenis jam pun ada. Boleh tengok kat laman web Polar. (klik sini) Daripada beli jam emas mahal2, lebih baik beli ni. Hanya ahli sukan yg tau cara nak sihatkan badan. Benda ni tak ada jual di kedai jam.
Kebaikan Heart Rate Monitor (HRM) ini ialah mengesan kadar dengupan jantung dalam seminit. Dengan memasukkan data seperti berat badan, tinggi, umur, ia boleh kira kadar BMI ideal dan dengupan maksima yg perlu kita pantau pada jantung kita.
Misalnya, selepas key-in data dalam HRM, ia akan kelaskan dengupan jantung anda dlm beberapa zon dan didapati zon anda menyatakan dengupan maksima ialah 185 bpm (beep per minute). Ini bermakna jika anda sedang berlari, berbasikal atau buat kerja2 berat, lihat pada skrin HRM dan pastikan dengupan tak mencecah 185 bpm. Jika mencecah maka jantung anda dalam bahaya.
Ia sesuai untuk org yg ada lemah jantung. Kadang2 org sakit jantung tak sedar bila kerja ke sana ke mari dan banyak berjalan, jantungnya berdegup di luar keupayaan. Jika ada HRM, pengidap sakit jantung boleh sentiasa memantau degupannya. Jika sedang berjalan tiba2 HRM menunjukkan kadar hampir 185 bpm, maka orang tu bolehlah berhenti berehat sebentar sehingga BPM kembali di bawah 100 bpm.
Saya beli ni sebab saya berbasikal dan gemar menyertai lumba basikal. Walaupun dah umur hampir 40 tahun tp aktiviti berbasikal memang tak blh lepas. Kat mana2 ada race di Semenanjung saya akan pergi. Biasanya hari cuti sekolahlah. Dari sekolah menengah lagi sy berbasikal.
Yg saya beli ni kira chap ayam jugak. Yang mahal pun ada jenama Garmin Edge (klik sini). Harga HRM Garmin biasanya antara RM900-1600.
Polar CS100 RM389.
Yang saya beli ni untuk dipasang pd basikal. Kalau jenis jam pun ada. Boleh tengok kat laman web Polar. (klik sini) Daripada beli jam emas mahal2, lebih baik beli ni. Hanya ahli sukan yg tau cara nak sihatkan badan. Benda ni tak ada jual di kedai jam.
Kebaikan Heart Rate Monitor (HRM) ini ialah mengesan kadar dengupan jantung dalam seminit. Dengan memasukkan data seperti berat badan, tinggi, umur, ia boleh kira kadar BMI ideal dan dengupan maksima yg perlu kita pantau pada jantung kita.
Misalnya, selepas key-in data dalam HRM, ia akan kelaskan dengupan jantung anda dlm beberapa zon dan didapati zon anda menyatakan dengupan maksima ialah 185 bpm (beep per minute). Ini bermakna jika anda sedang berlari, berbasikal atau buat kerja2 berat, lihat pada skrin HRM dan pastikan dengupan tak mencecah 185 bpm. Jika mencecah maka jantung anda dalam bahaya.
Ia sesuai untuk org yg ada lemah jantung. Kadang2 org sakit jantung tak sedar bila kerja ke sana ke mari dan banyak berjalan, jantungnya berdegup di luar keupayaan. Jika ada HRM, pengidap sakit jantung boleh sentiasa memantau degupannya. Jika sedang berjalan tiba2 HRM menunjukkan kadar hampir 185 bpm, maka orang tu bolehlah berhenti berehat sebentar sehingga BPM kembali di bawah 100 bpm.
Saya beli ni sebab saya berbasikal dan gemar menyertai lumba basikal. Walaupun dah umur hampir 40 tahun tp aktiviti berbasikal memang tak blh lepas. Kat mana2 ada race di Semenanjung saya akan pergi. Biasanya hari cuti sekolahlah. Dari sekolah menengah lagi sy berbasikal.
Ini kadar dengupan jantung saya dlm keadaan rehat 68 bpm. Belum cukup fit tu. Kadar manusia normal ialah 75 bpm. Kadar paling sihat macam atlit sukan ialah 45 bpm ke bawah. Lebih rendah .bpm lebih sihat orang tu.
Kebanyakan kita dok sibuk minum kopi la, herba la, pil dan macam2. Tapi punca sebenar kesihatan ialah apabila kita tahu cara mengawal dengupan jantung. Bila kadar bawah 50 bpm, confirm susah nak kena kencing manis, darah tinggi dan sakit jantung.
Yg saya beli ni kira chap ayam jugak. Yang mahal pun ada jenama Garmin Edge (klik sini). Harga HRM Garmin biasanya antara RM900-1600.
Subscribe to:
Posts (Atom)